Pompa oddechowa

Strona główna / Akademia żyć z POMPĄ / Pompa oddechowa Wydrukuj | A A A

życie z pompą do oddychania





Respirator (sztuczne płuco) jest to medyczne urządzenie reanimacyjne, umożliwiające sztuczne, wymuszone oddychanie tlenem, wykorzystywane w sytuacjach ustania czynności oddechowej (w wyniku urazu, choroby lub zastosowania leków blokujących przewodnictwo neurologiczno- mięśniowe)bądź celem jej ułatwienia (gdy pacjent wprawdzie oddycha samodzielnie, lecz czynność ta jest utrudniona lub ze względu na stan pacjenta nie zaspokaja zapotrzebowania organizmu na tlen). W zależności od rodzaju urazu czy choroby,wieku pacjenta, lekarz dobiera odpowiednie parametry oddechowe.

Respiratory mogą być stacjonarne, lub przenośne, stosowane w wentylacji domowej, u osób przewlekle chorych. W regionie zachodnio- pomorskim, respiroterapię domową prowadzą dwa szpitale: dla dzieci Specjalistyczny Zespół Opieki Zdrowotnej nad Matką i Dzieckiem w Gdańsku, ul. Polanki 119, dla dorosłych Pomorskie Centrum Traumatologii - Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Gdańsku.

Tracheotomia- jest to zabieg, przeprowadzony w celu uzyskania dostępu do dolnych dróg oddechowych pacjenta. Może być wykonany metodą chirurgiczną, lub przezskórną. Przeprowadza się zazwyczaj u osób z przewlekłą niewydolnością oddechową,celem założenia rurki tracheostomijnej.

Rurka tracheostomijna -może być wykonana z tworzywa sztucznego, gumy lub metalu (często u pacjentów dorosłych), wprowadzona jest do tchawicy przez otwór tracheotomijny, niekiedy wyposażona jest w tzw.mankiet uszczelniajacy, zapewnia drożność dróg oddechowych i ułatwia prowadzenie długoterminowej wentylacji kontrolowanej. W zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta, uzależniona jest częstotliwość wymiany rurki. Rozbieżność może być od tygodnia po miesiąc.

Pięlegnacja pacjenta z tracheotomią - przede wszystkim trzeba pamietać o tym, ze mimo wszystko jest to ciało obce wprowadzone do organizmu. Nalezy pamietać o częstej zmianie jałowych opatrunków, odsysanie wydzieliny trzeba przeprowadzać w sposób aseptyczny (należy umyć ręce lub załozyc rękawiczki, cewnik nie może stykać sie z inną powierzchnią), należy stosować miękkie cewniki, kontrolować prawidłowość ułozenia rurki, miękkość i szerkość tasiemki podtrzymującej. A poza tym nie przesadzać ze sterylnością. Można żyć normalnie, byle czysto. W przypadku pojawienia sie krwawienia lub nadmiernej ilości wydzieliny należy skonsultować się z lekarzem.

Wyposażenie dziecka z tracheotomią
- mały pacjent wychodząc ze szpitala zabiera ze sobą do domu, komplet niezbędny do dalszego życia: respirator, ssak, ambu (pompa rozprężająca, dobrana do gabarytów dziecka),pulsoksymetr (informujący o parametrach życiowych), komplet cewników, soli fizjologicznej,zapas rur i filtrów do respiratora, oraz zapasowa rurka tracheotomijna. Całości dopełnia przydzielony lekarz anastezjolog, oraz pielęgniarka. Niestety całą resztę trzeba załatwiać samemu. W przypadku niechtórych pacjentów niezbędna jest dodatkowa tlenoterapia ( respirator wyposażony jest w specjanle gniazdo do przyłaczenia koncentratora tlenu, lub butli tlenowej)

Wyjście do domu po długotrwałym pobycie z dzieckiem w szpitalu jest wielka radością, ale jest też niezwykłą odpowiedzialnością. W szpitalu odczuwa się spokój, bo zawsze jest ktoś, kto zna sie lepiej. Na szczęście rodzice uczą sie ekspresowo. Nawet nie wiadomo kiedy przechodzi się obok respiratyora, i tylko zerkając wiemy, czy wszystko gra. Odpowiednia ilość ciśnienia wdechowego i wydechowego ( u dziecka zazwyczaj mierzona od 7-10 ml/kg), ilość oddechów na minutę ( w zależności od trybu), sprawiają, że pozorny spokój, który jest naszą codziennością, chwilami staje się prawdziwym spokojem. Można z tym żyć. I to żyć pełną parą.


tlenoterapia

Tlenoterapia - leczenie tlenem. Metoda terapeutyczna polegająca na wykorzystywaniu tlenu w leczeniu poprzez zwiększenie stężenia tlenu w powietrzu wdechowym. Wszystkie komórki organizmu wymagają stałego dostarczania tlenu. Niektóre komórki, przede wszystkim neurony, są szczególnie wrażliwe na niedotlenienie. Przerwanie dostarczania tlenu do mózgu na ok. 5 minut prowadzi do nieodwracalnych zmian, a nawet śmierci.
Z tego względu tlenoterapię wykorzystuje się w leczeniu chorób i stanów, w których dochodzi do niedotlenienia tkanek. Zwykle są to stany ostre, gdzie natychmiastowe podanie tlenu ratuje życie lub jest istotnym składnikiem terapii. Wskazaniami do zastosowania tlenoterapii jest zatrucie CO2,nagłe zatrzymanie krążenia lub obrzęk płuc. Tlenoterapię stanów ostrych prowadzi się zwykle na oddziałach szpitalnych, niekiedy w połączeniu z intubacją dróg oddechowych. W leczeniu schorzeń charakteryzujących się przewlekłą, postępującą hipoksją (niewydolność oddechowa) często stosuje się tlenoterapię domową.

Tlenoterapia ma także na celu zniwelowanie deficytów tlenowych i poprawę funkcji narządów wewnętrznych. Tlen jest środkiem leczniczym, dlatego efekty tlenoterapii powinny być zawsze sprawdzane – poprzez gazometryczne badanie krwi i regularny pomiar utlenowania krwi (pomocny będzie pulsoksymetr).

Tlenoterapię dzielimy na czynną i bierną. Bierna ma zastosowanie u pacjentów, którzy mają zachowaną czynność oddechową, ale z powodu różnego rodzaju zaburzeń dochodzi do niedotlenienia organizmu. Czynna natomiast jest stosowana u pacjentów, których czynność oddechowa jest zniesiona. Celem tlenoterapii czynnej jest leczenie hipoksji i zapobieganie uszkodzeniom, które mogą powstać na skutek niedotlenienia.
Niezależnie od podziału, należy pamiętać o podstawowych zasadach bezpieczeństwa,np. żeby w pobliżu maszyny podającej tlen nie przebywać z „otwartym” ogniem.

Tlenoterapia domowa- stosowana u pacjentów przebywających poza oddziałem szpitalnym, np. dzieci wentylowanych mechanicznie. Do tego celu potrzebna będzie butla gazowa, w przypadku stosowania jednorazowego. Na dłuższą metę przydatny będzie koncentrator tlenu.

Koncentrator tlenu
- to przenośne urządzenie, które filtruje powietrze atmosferyczne z otoczenia przez filtr molekularny oddzielając tlen od azotu i dwutlenku węgla. Koncentrator tlenu zasilany jest energią elektryczną. Urządzenie to pozwala uzyskać tlen o stężeniu 80-90% i przepływie 2-4 l/min. Koncentratory tlenu stosuje się w przewlekłym leczeniu tlenem w warunkach pozaszpitalnych ( w domu, w ośrodkach opieki długoterminowej). Mogą być stacjonarne, ale na szczęście są już też przenośne.

Jeżeli wychodzimy do domu z dzieckiem wentylowanym mechanicznie, i chcemy się czuć bezpiecznie, mając w domu dostęp do tlenu, możemy na początek wypożyczyć z najbliższego hospicjum, lub wydzierżawić od firm, które mają koncentratory nowe i używane. Dzierżawa koncentratora wyniesie ok. 150 zł miesięcznie. Jeżeli chcemy zakupić nowy koncentrator stacjonarny potrzebne nam będzie około 2000-6000 zł, przenośny 5500-12000zł, używane dostaniemy od 1500 zł.

Na poniższej stronie, można się dowiedzieć więcej o koncentratorach i sposobach płatności oraz dofinansowania.
www.aparatytlenowe.pl
POMAGAJĄ NAM